Hart voor God, elkaar en Apeldoorn
Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt Apeldoorn Centrum

Het verhaal van Friso (16)

Ik ben lid van deze kerk vanaf dat ik ongeveer een jaar oud was. Nu ben ik bijna 17. In die tijd is er veel veranderd, bijvoorbeeld in de inrichting van de kerk. Eerst stond de dominee wat hoger dan de rest op de preekstoel. Nu staat hij gewoon voor de groep en tegen een witte achtergrond. Het ziet er allemaal wat blijer uit. Ik voel me weleens een buitenbeentje omdat de mensen in de kerk ‘echt’ geloven. Ik moet die keuze nog maken. Daarom doe ik met zo veel mogelijk activiteiten mee, liefst sportieve, zoals Vonk.

Catechisatie vond ik eerst moeilijk, maar wil ik nu niet missen. Op die avond ontmoet ik christelijke mensen van mijn leeftijd. Mijn ouders vinden dat belangrijk voor mij en nu ik niet meer op een christelijke school zit, merk ik dat ik daar zelf ook behoefte aan heb. Van mij mag het wel twee keer per week!

Qua geloof zeg ik: Ik weet dat God bestaat en ik wil graag ervaren dat Hij er ook voor mij is. Als ik echt voel dat Hij op mij zal staan wachten als ik doodga, dan ga ik er voor 100 procent voor. Ik ben blij met de mensen om mij heen. De laatste tijd praat ik vaker met mijn ouders over het geloof. Daarna voel ik me helemaal blij vanbinnen.’

Het verhaal van Hagar Prins (34)Lees verder >
Het verhaal van Friso (16)Lees verder >